Pozyskanie o zmniejszonym wpływie
Zwykły zbiór tropikalny często niszczy pozostały drzewostan nieplanowanymi szlakami zrywkowymi i drzewami zawieszonymi. Pozyskanie o zmniejszonym wpływie to planowany wyrąb i zrywka.
Zdjęcie: CEphoto, Uwe Aranas, logging camp, Tawau District, Sabah ( CC BY-SA 3.0 )
Czym jest
Pozyskanie o zmniejszonym wpływie (RIL) to wyrąb zaplanowany i wykonany tak, by szkody w pozostałym lesie były mniejsze: zmapować drzewa towarowe, rozłożyć drogi i szlaki zrywkowe, ścinać w wybranym kierunku i trzymać maszyny na planowanych szlakach. Artykuł Dennisa Dykstry dla FAO o pojęciach i kwestiach traktuje RIL jako zastosowanie znanej inżynierii pozyskania: inwentaryzacja, nadzór, kierunkowy wyrąb, cięcie lian tam, gdzie korony są związane: przeniesione do lasów tropikalnych, gdzie na hektarze stoi tylko kilka drzew handlowych. Zwykły zbiór tropikalny często oznacza źle zaplanowane szlaki, drzewa zawieszone w lianach i uszkodzenie następnego plonu. Pozostały drzewostan i gleba płacą pierwsze.
Artykuł W. B. J. Jonkersa dla FAO prowadzi pierwszy prawdziwy system RIL dla tropikalnego lasu deszczowego do końca lat 70. na Sarawaku, potem do późniejszej pracy w Surinamie, Gujanie i Kamerunie. Pinard i inni użyli nazwy „reduced-impact logging” w 1995 r.; Dykstra notuje, że termin się przyjął, bo był bardziej akceptowalny niż starsze sformułowanie FAO. RIL samo z siebie nie jest zrównoważoną gospodarką leśną i nie jest tytułem wspólnotowym. To metoda pozyskania. Zdjęcie obozu na tej karcie to składnica w Sabah: sceneria przemysłowa, nie nazwana powierzchnia próbna RIL.
Jak to działa
Lista Dykstry to zwykła sekwencja. Inwentaryzacja i mapowanie drzew towarowych przed wyrębem. Planowanie dróg, szlaków i składnic, by dojść do tych drzew i chronić cieki. Cięcie lian wokół drzew, które inaczej pociągnęłyby sąsiadów. Kierunkowy wyrąb i staranne przerzynanie. Maszyny zostają na oznaczonych szlakach; kłody wciąga się wyciągarką, a nie poluje skidderem po drzewostanie. Ocena po wyrębie mówi brygadzie, co uszkodzili. Prawie wszystko to jest zwykłe w umiarkowanym lesie przemysłowym; tropikalne dodatki to mapowanie rozproszonych drzew towarowych i cięcie lian.
Jonkers pokazuje, dlaczego te same idee na ziemi wyglądają inaczej. Metoda Sarawaku z końca lat 70. używała map terenu i drzew, wyrębu w jodełkę ku wcześniej otwartym szlakom głównym i tych samych maszyn co zwykły wyrąb: koszt metra sześciennego spadł, a drzew zniszczonych było prawie o połowę mniej, choć redukcja szkód nie była pierwotnym zadaniem. Gujana i Kamerun dostosowały rozstaw szlaków, cięcie lian i cele wyrębu do uboższych drzewostanów, skupionych gatunków i, w Kamerunie, ludzi mieszkających w lesie. Metoda to planowanie i nadzór, nie nowa piła.
Gdzie już działa
Nazwane przypadki FAO to Sarawak (pierwszy pełny system, koniec lat 70.), potem Surinam, Gujana (w tym praca Tropenbos koło Mabura Hill) i Kamerun (Tropenbos na południowym zachodzie). Inne badania lat 90., które wymienia Jonkers: Indonezja, Sabah, Brazylia: siedzą w tej samej fali badawczej. Artykuł Dykstry to część pojęciowa: kodeksy praktyki, szkolenie i dlaczego operacje tropikalne naruszają więcej gruntu na metr sześcienny niż zręb Północno-Zachodniego Pacyfiku setek metrów sześciennych na hektar.
Badania w tych artykułach znajdowały mniejsze szkody i w kilku próbach koszty nie wyższe albo niższe niż zwykły wyrąb, bo mniej drewna marnowano i zrywka była krótsza. Jonkers i Dykstra mówią też wprost, że wiele firm praktyki nadal nie zmienia. Ta strona nie wymyśla globalnego udziału zbioru tropikalnego, który jest RIL. Sourced fakt: metoda istnieje, testowano ją w tych krajach i nie przyjmuje się jej automatycznie.
Ograniczenia
RIL to nie zakaz wycinki i nie to samo, co zostawienie starego lasu nietkniętego. Planowany wyrąb i tak zabiera drzewa, otwiera okap i buduje drogi, które mogą zaprosić osadnictwo: Dykstra notuje dodatkowe kilometry tropikalnej drogi na metr sześcienny. Jeśli inwentaryzacja jest fikcją albo skidder schodzi ze szlaku, etykieta to farba.
Szkolenie i codzienny nadzór to ograniczenie, które nazywają oba artykuły. Bez sprawnych pilarzy i nadzorcy na ziemi RIL to PDF. Nie tworzy inwentaryzacji lasu sadzonego, grupy użytkowników wspólnotowych ani farmy kawy przyjaznej ptakom. Traktujcie to jako planowane pozyskanie tropikalne: przypadki Jonkersa na Sarawaku, w Gujanie i Kamerunie; pojęcia Dykstry: nie jako świadectwo, że koncesja jest dziczą.