Błękitny węgiel

Czym to jest

Błękitny węgiel to węgiel wychwytywany przez ocean i ekosystemy przybrzeżne, magazynowany głównie w namorzynach, słonych bagnach pływowych i łąkach trawy morskiej. Suplement z 2013 roku dotyczący mokradeł, który opracował Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu, daje państwom metody liczenia emisji i pochłaniania na zarządzanych mokradłach przybrzeżnych w krajowych inwentaryzacjach gazów cieplarnianych. Międzynarodowa Inicjatywa Błękitnego Węgla, zespół 34 ekspertów, napisała podręcznik ze standardowymi protokołami poboru próbek, pomiarów laboratoryjnych i analizy zasobów węgla oraz emisji w tych ekosystemach.

Dlaczego to ważne

Większość węgla w tych ekosystemach leży w glebie, a Narodowa Administracja Oceaniczna i Atmosferyczna Stanów Zjednoczonych zauważa, że węgiel w glebie przybrzeżnej ma często tysiące lat. Rozdział o mokradłach przybrzeżnych w tym Suplemencie podaje światowe zasoby: około 8 miliardów ton węgla w namorzynach, około 0,8 miliarda ton w bagnach pływowych i od 4,2 do 8,4 miliarda ton w łąkach trawy morskiej. Rozdział zapisuje je w petagramach węgla, a jeden petagram to miliard ton. Gdy ekosystemy przybrzeżne zostają uszkodzone, węgiel wraca do powietrza, więc ich ochrona zatrzymuje zmagazynowany węgiel na miejscu.

Jak to czytać

Trzy słupki to światowe szacunki zasobów w miliardach ton węgla. Od lewej do prawej: namorzyny około 8, bagna pływowe około 0,8, łąki trawy morskiej od 4,2 do 8,4; ostatni pokazano jako unoszący się słupek obejmujący cały przedział. Linie siatki oznaczają co 2 miliardy ton. Zasób to węgiel zmagazynowany w danej chwili i różni się od tego, ile ekosystem pochłania z powietrza w ciągu roku. Trzy szacunki pochodzą z trzech różnych badań z lat 2011 i 2012, więc są jedynie orientacją co do skali. Państwa mogą raportować według standardowych wartości domyślnych albo, gdy mają lepsze dane, według własnych pomiarów.

Ograniczenia

Liczby zasobów to szacunki, a przedział dla traw morskich jest szeroki: od 4,2 do 8,4 miliarda ton. Zależą od tego, jak duży jest każdy ekosystem według obecnej wiedzy, a mapowanie jest niepełne dla wszystkich trzech. Wykres pokazuje zasoby, więc nic nie mówi o tym, jak szybko każdy ekosystem gromadzi węgiel; tempo zależy od miejsca i kondycji. Wartości domyślne dają obraz krajowy, a pomiary w terenie mogą się od nich różnić.

Źródła

1. Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu, Grupa Zadaniowa ds. Krajowych Inwentaryzacji Gazów Cieplarnianych: Suplement z 2013 roku do Wytycznych z 2006 roku dla krajowych inwentaryzacji gazów cieplarnianych: mokradła (strona publikacji) (Intergovernmental Panel on Climate Change, Task Force on National Greenhouse Gas Inventories: 2013 Supplement to the 2006 Guidelines for National Greenhouse Gas Inventories: Wetlands (publication page)) : https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/wetlands/
2. Międzyrządowy Zespół do spraw Zmian Klimatu: Suplement dotyczący mokradeł, rozdział 4 „Mokradła przybrzeżne” (PDF) (Intergovernmental Panel on Climate Change: Wetlands Supplement, Chapter 4 Coastal Wetlands (PDF)) : https://www.ipcc-nggip.iges.or.jp/public/wetlands/pdf/Wetlands_separate_files/WS_Chp4_Coastal_Wetlands.pdf
3. Międzynarodowa Inicjatywa Błękitnego Węgla: „Przybrzeżny błękitny węgiel”, metody oceny zasobów węgla i współczynników emisji (strona podręcznika) (International Blue Carbon Initiative: Coastal Blue Carbon, methods for assessing carbon stocks and emissions factors (manual page)) : https://www.thebluecarboninitiative.org/manual
4. Narodowa Administracja Oceaniczna i Atmosferyczna Stanów Zjednoczonych, Narodowa Służba Oceaniczna: „Czym jest błękitny węgiel?” (National Oceanic and Atmospheric Administration, National Ocean Service: What is Blue Carbon?) : https://oceanservice.noaa.gov/facts/bluecarbon.html