Czarny królik domowy na słomie w Ogrodach Kwiatowych Hirschstetten w Wiedniu w Austrii.
Zdjęcie: Paul Korecky, Wikimedia Commons, licencja (CC BY-SA 2.0)
Czym jest
Królik domowy (Oryctolagus cuniculus) jest hodowany dla mięsa, skórek na futra oraz, w przypadku królików angorskich, dla wełny. Pochodzi od dzikiego królika z południowej Europy i Afryki Północnej.
Zasięg
Chów królików w klatkach rozpowszechnił się na wsi w całej Europie Zachodniej i na przedmieściach miast, a europejska ekspansja kolonialna zaniosła króliki do wielu krajów, gdzie wcześniej ich nie znano, na przykład do Australii i Nowej Zelandii. Dziś króliki żyją niemal w każdym klimacie. Podręcznik Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa o chowie królików opisuje przydomowe króliczarnie jako dobrze dopasowane do potrzeb drobnych rolników, bez względu na to, czy mają własną ziemię.
Co się stało
Według podręcznika Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa „Królik: chów, zdrowie i produkcja” (1997) dzikiego królika odkryli prawdopodobnie Fenicjanie, którzy dotarli do wybrzeży Hiszpanii około 1000 r. p.n.e. Rzymski pisarz Warron (116-27 p.n.e.) radził trzymać króliki w leporariach, otoczonych kamiennym murem zagrodach lub parkach, razem z zającami i innymi dzikimi zwierzętami do polowań; króliki były wtedy jeszcze dzikie. W szesnastym wieku znano już kilka ras, co jest pierwszym śladem kontrolowanej hodowli, dlatego udomowienie datuje się na późne średniowiecze; zajmowali się nim prawdopodobnie głównie mnisi.
Kiedy / status
Żywy gatunek udomowiony. Rasy królików rejestruje System Informacji o Różnorodności Zwierząt Domowych Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa.
Rola człowieka
Pasza objętościowa stanowi ważną część diety królika, więc króliki nie konkurują bezpośrednio z ludźmi o żywność, a w wydajnych systemach zamieniają 20% zjedzonego białka w jadalne mięso. Dzięki temu są przydatne dla rodzin wiejskich, którym potrzeba więcej białka zwierzęcego.