Wesprzyj

Przyroda

Współczesny dorosły człowiek na łące: spokojna, naturalistyczna figura Homo sapiens, nie portret konkretnej osoby
Nasz gatunek

Homo sapiens

Pojawił się
Około 300 000 lat temu w Afryce. Skamieniałości z Dżabal Irhud w Maroku datuje się na około 315 000 lat; genetyka i paleontologia umieszczają pochodzenie Homo sapiens na tym kontynencie około 300 000 lat. Afryka później straciła stosunkowo małą część rodzajów dużych ssaków (zwykle ok. 18-21 procent): wiele z tych zwierząt żyło już obok homininów.
Populacja dziś
Około 8,2 miliarda ludzi w 2025 roku (ONZ, World Population Prospects 2024, wariant średni). Ta sama rewizja podała 8,2 miliarda w połowie 2024. To oficjalny szacunek, nie spis każdej osoby.

Gdzie ludzie przyszli jako nowy drapieżnik, większość największych zwierząt zniknęła w ciągu kilku tysięcy lat. Fala nie ma jednej daty: idzie za nami: Australia ok. 50-40 tysięcy lat temu, Ameryki ok. 15-10 tysięcy, wyspy w ostatnich kilku tysiącach, i nie ustała. Na kontynentach, na które ludzie weszli po raz pierwszy, zniknęło ok. 70-90 procent rodzajów dużych zwierząt (zazwyczaj od 44 kg). To nie 90 procent wszystkich zwierząt na Ziemi. Ok. 20 000-15 000 lat to moment, gdy ludzie dotarli do Ameryk: nie początek naszego gatunku i nie przybycie do Australii.

Migracja · Ludzie → Droga: trasy, daty i przyczyny: jest w dziale Migracja. Ta półka zostaje ramą gatunku: pochodzenie, liczebność i to, co zniknęło po pierwszym przybyciu.

Nasz gatunek

Dokąd poszliśmy i kiedy

Ubytek wielkich zwierząt idzie tą drogą. Odsetki poniżej to rodzaje dużych ssaków, nie wszystkie gatunki zwierząt.

Dokąd poszliśmy i kiedy Ubytek wielkich zwierząt idzie tą drogą. Odsetki poniżej to rodzaje dużych ssaków, nie wszystkie gatunki zwierząt. Zakresy przybycia, nie dokładne lata. Niższa strata Afryki to zwykły odczyt: zwierzęta ewoluowały tam obok homininów. Odsetki kontynentów za Barnosky 2008 (i streszczenia jak Our World in Data; zob. też Andermann et al. 2020); wczesne stanowisko Madjedbebe, Clarkson et al. 2017. Przybycie ludzi lepiej tłumaczy późnoczwartorzędowy wzór niż sam klimat (Sandom et al. 2014); niektóre gatunki, w tym mamut włochaty, wciąż wymagają obu. Podstawa lądu: NASA Blue Marble Next Generation (grudzień 2004, domena publiczna): bezchmurna fizyczna Ziemia, nie mapa polityczna. 1 ~300 000 lat 2 ~70-50 tysięcy 3 ~65-50 tysięcy 4 ~45-40 tysięcy 5 ~20-15 tysięcy 6 wyspy · N. Zelandia ~700 lat
  1. Afryka · pochodzenie ~300 000 lat temu ~18-21% rodzajów dużych ssaków utraconych
  2. Z Afryki · ~70 000-50 000
  3. Australia / Sahul · ~65 000-50 000 ~88%
  4. Eurazja · ~45 000-40 000 ~35%
  5. Ameryki · ~20 000-15 000 ~72% / ~83%
  6. Później wyspy · ostatnie kilka tysięcy lat (Nowa Zelandia ~700)

Zakresy przybycia, nie dokładne lata. Niższa strata Afryki to zwykły odczyt: zwierzęta ewoluowały tam obok homininów. Odsetki kontynentów za Barnosky 2008 (i streszczenia jak Our World in Data; zob. też Andermann et al. 2020); wczesne stanowisko Madjedbebe, Clarkson et al. 2017. Przybycie ludzi lepiej tłumaczy późnoczwartorzędowy wzór niż sam klimat (Sandom et al. 2014); niektóre gatunki, w tym mamut włochaty, wciąż wymagają obu.

Podstawa lądu: NASA Blue Marble Next Generation (grudzień 2004, domena publiczna): bezchmurna fizyczna Ziemia, nie mapa polityczna.