← Terraformowanie · Interwencja klimatyczna

Interwencja klimatyczna

Nawożenie oceanu żelazem

Dodać żelazo, wyhodować plankton, zatopić węgiel. Małe eksperymenty wyhodowały zieloną wodę. Nie udowodniły skarbca węgla: a zrzut z 2012 stał się sprawą o dumping.

Widok satelitarny NASA zakwitu fitoplanktonu Oceanu Południowego: naturalny zakwit bogaty w żelazo, nie nazwany eksperyment nawożenia
Zdjęcie: NASA ( Public domain )

Badania / propozycja: nie wdrożona naprawa planety.

Interwencja klimatyczna Badania Morze pełne / strony Konwencji londyńskiej i Protokołu

Jurysdykcja: Morze pełne / strony Konwencji londyńskiej i Protokołu
Lata / status: IronEx I 1993; późniejsze próby Oceanu Południowego, w tym SOIREE i LOHAFEX (2009). Zrzut Haida Salmon Restoration Corporation 2012. Ramy oceny LC/LP 2010; poprawka LP 2013. Status: badania (użycie komercyjne niedozwolone).

Plan

Hipoteza żelaza Johna Martina: w wodach o wysokich składnikach odżywczych i niskim chlorofilu odrobina żelaza może uruchomić zakwit. Jeśli dość węgla organicznego opadnie i zostanie poza atmosferą, ocean pobrałby CO₂. To sprawdzalna idea biogeochemiczna, nie usługa klimatyczna.

Budowa / status

Legalne rejsy naukowe nawoziły łatki od kilku do dziesiątek kilometrów kwadratowych i obserwowały tygodniami. Zakwity często się pojawiały. LOHAFEX (Indie-Niemcy, 2009) znalazł wyższą netto produkcję wspólnoty, ale nie wyższy strumień eksportu z warstwy mieszanej w wodzie o niskim krzemianie: wypas zjadł zakwit. W 2012 Haida Salmon Restoration Corporation zrzuciła około 100 ton siarczanu żelaza u zachodniej Kanady; strony LC/LP wyraziły poważne zaniepokojenie. Nawożenie komercyjne nie jest dozwolone; dozwolone są tylko ocenione badania naukowe.

Co poszło nie tak, albo zadziałało tylko częściowo

Eksperymenty pokazały, że żelazo może zmienić ekologię powierzchni. Nie pokazały wiarygodnego, weryfikowalnego, długotrwałego pochłaniacza węgla w skali klimatu. Skutki uboczne obejmują przesunięte sieci pokarmowe, możliwe łatki niskiego tlenu i składniki odżywcze skradzione wodom w dole prądu. Kredyty sprzedane na grzbiecie zrzutu to nie nauka.

Wnioski

Zielony satelitarny wir to nie zsekwestrowany węgiel. Pomiarem są eksport i czas przebywania. Prawny domyślny reżim na otwartym morzu to nie. Zostawcie tę kartę na półce badawczej.

Źródła

Boyd i inni o IronEx/SOIREE (Nature 2000); Martin et al. 2013 o eksporcie LOHAFEX.