Odzyskane ścieki / NEWater
Singapurskie PUB przepuszcza oczyszczone ścieki przez membrany i światło ultrafioletowe. Pracują cztery zakłady. Większość wody idzie do przemysłu; w suche okresy część miesza się ze zbiornikami.
Czym jest
NEWater to singapurska nazwa wody odzyskanej wysokiej klasy: oczyszczone ścieki puszcza się przez membrany i dezynfekcję, aż woda jest ultraczysta. Gęste miasto może zużyć więcej słodkiej wody, niż niezawodnie dają zbiorniki i import. Oczyszczone ścieki wtedy idą do morza, a krany w suszy zostają zagrożone.
Singapurskie PUB przepuszcza oczyszczone ścieki przez mikro- lub ultrafiltrację (albo bioreaktor membranowy), odwróconą osmozę i dezynfekcję ultrafioletową: to NEWater. PUB podaje, że pracują cztery zakłady. Większość wody idzie do przemysłu i chłodzenia; w suche okresy część miesza się ze zbiornikami i znów oczyszcza, zanim stanie się wodą z kranu. Odzysk wymaga ścisłego oczyszczania i zaufania ludzi.
Jak to działa
PUB opisuje proces trzech stopni. Stopień pierwszy to mikrofiltracja albo ultrafiltracja, albo bioreaktor membranowy, który łączy oczyszczanie biologiczne i te membrany w jednym kroku: żeby zdjąć cząstki i bakterie. Stopień drugi to odwrócona osmoza: szczelna membrana, która puszcza wodę i trzyma wirusy, sole, metale i wiele chemikaliów organicznych. Stopień trzeci to dezynfekcja ultrafioletowa jako ostatni krok bezpieczeństwa.
Pośrednie użycie pitne znaczy, że w suche okresy NEWater dodaje się do surowych zbiorników. Mieszanka idzie potem przez zwykłe wodociągi, zanim trafi do kranu. Bezpośrednie użycie przemysłowe idzie osobną siecią rur. Zakłady produkcji płytek krzemowych (wafer-fabrication) są największymi odbiorcami; potrzebują wody czystszej niż pitna. Historia dla zwiedzających jest na stronach PUB «NEWater» i «Our Water Story».
Gdzie już działa
Publiczna relacja PUB: studium wykonalności z lat 70. uznało odzysk za technicznie możliwy, ale wtedy zbyt drogi. Koszty membran spadły. W 1998 roku PUB testował membrany pod odzysk pitny; zakład demonstracyjny w 2000 roku dawał 10 000 metrów sześciennych na dobę. Eksperci uznali wodę za mieszczącą się w wymaganiach WHO i EPA USA dla wody pitnej i zalecili pośrednie użycie pitne. NEWater pokazano publicznie 9 sierpnia 2002 roku. Pierwsze dwa zakłady, Bedok i Kranji, otwarto w roku następnym (2003).
PUB podaje, że obecnie pracują cztery zakłady NEWater. Są nazwanym filarem pętli wodnej Singapuru: lokalna zlewnia, woda importowana, NEWater i odsalanie: na stronie Our Water Story. Zakład w Bedok i centrum zwiedzających później zamknięto (31 lipca 2024 na stronie PUB); liczba czterech zakładów to bieżące operacyjne twierdzenie PUB. Ta strona nie wymyśla piątego zakładu.
Granice: czego to nie naprawia
Odzysk wymaga ścisłego oczyszczania i zaufania ludzi. Nie czyni miasta niezależnym od zbierania deszczu i mniejszego zużycia. Jeśli sieć zbiórki ścieków zawiedzie, zakład nie ma czystego zasilania. Odwrócona osmoza i tak robi koncentrat, którym trzeba gospodarować. Prąd musi dochodzić co godzinę, gdy pracują ciągi.
NEWater nie jest licencją na wzrost popytu bez zlewni. To nie filtr domowy. To fabryka komunalna z audytami, membranami i historią polityczną, którą trzeba było opowiedzieć publicznie: w tym toast na paradzie Dnia Narodowego w 2002 roku: bo ludzie nie piją tego, czemu nie ufają.
Źródła
Linki służą weryfikacji. Artykuł zostaje na Fix Planet.