Czym jest
„Masowe” nie oznacza tu pętli Serengeti. To dwa fakty ze źródłami. Po pierwsze, zespoły motyli przesunęły areały lęgowe ku biegunom i w górę stoku: dostojka Edith w zachodniej Ameryce Północnej (Parmesan 1996) i globalny odcisk wielu taksonów (Parmesan & Yohe 2003). Po drugie, nieliczne gatunki odbywają prawdziwe dalekie migracje sezonowe. Rusałka osetnik (Vanessa cardui) jest najlepiej udokumentowana: wielopokoleniowe obiegi między tropikalną Afryką a Europą (Stefanescu et al. 2013). Ta karta nie wymyśla jednej światowej autostrady motyli.
Trasa
Przesunięcia arealów są lokalne lub regionalne: kolonie gasną na ciepłym albo suchym skraju i pojawiają się dalej na północ albo wyżej. Osetniki idą sezonowym obiegiem, który może łączyć Sahel i Maghreb z Europą i z powrotem: łańcuch pokoleń, nie jeden owad na całą mapę. Monarcha w Amerykach to inny system; nie naklejamy go tutaj jako tej samej historii.
Dlaczego: czynniki
Dla przesunięć arealów czynnikiem jest klimat: ocieplenie i suszenie, które psują dawne miejsce lęgowe i otwierają nowe. Dla osetnika: sezonowe pulsy roślin żywicielskich i nektaru. Ani jedno, ani drugie nie jest korytarzem epoki lodowej w ludzkim sensie.
Kiedy
Prace o przesunięciu arealu mówią o dekadach, nie o kalendarzu migracji. Pulses osetnika są sezonowe i zmieniają się z rokiem; „lata inwazji” w Europie to udokumentowane szczyty, nie stały rozkład jazdy.
Co się zmienia
Klimat nadal przesuwa obwiednię. Utrata siedlisk (łąki, rośliny żywicielskie) może zablokować przesunięcie, które na mapie wygląda łatwo. Spadek owadów to osobna, szersza presja; karta nie wymyśla światowego spisu motyli.
Źródła
Parmesan 1996 i Parmesan & Yohe 2003 to nazwane prace o przesunięciu arealu. Stefanescu et al. 2013 to obieg osetnika. „Masowe” jest oznaczone tymi dwoma znaczeniami, nie jako analogon gnu.