Ropa i gaz na świecie
Złoża, rezerwy i handel ropą oraz gazem ziemnym według Amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej.
Czytaj kartę →Źródło: Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej, międzynarodowe dane energetyczne
Kraje, które w 2023 r. dały co najmniej 5% światowej produkcji kluczowych minerałów, w kopalni i w zakładzie przetwórczym.
Liczba minerałów, których kraj wydobywał co najmniej 5% światowej produkcji
Kraje, które wydobywały co najmniej 5% światowej produkcji jednego lub więcej wybranych minerałów, 2023 r.
Mapa: Fix Planet, przerysowana z mapy wiodących krajów wydobycia Służby Geologicznej Stanów Zjednoczonych z publikacji „Globalne mapy produkcji minerałów krytycznych w 2023 r.”, domena publiczna. Granice: Natural Earth, domena publiczna.
W sierpniu 2025 r. Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych, agencja naukowa Departamentu Spraw Wewnętrznych Stanów Zjednoczonych, opublikowała globalne mapy produkcji minerałów krytycznych w 2023 r. Pokazują one każdy kraj, który dał 5% lub więcej światowej produkcji danego minerału, najpierw na etapie wydobycia, dla 29 minerałów, a potem na etapie przetwarzania, dla 18 minerałów, gdy rudy rafinuje się i wytapia do tlenków, metali lub stopów. Dane o produkcji pochodzą z rocznika Służby „Przegląd surowców mineralnych 2025”.
Kilka krajów dominuje. Chiny wydobywały co najmniej 5% światowej produkcji 18 z 29 minerałów, a za nimi Republika Południowej Afryki (10), Australia (8), Rosja (8), Stany Zjednoczone (8) i Brazylia (7). W przetwarzaniu prowadzą Chiny z 14 z 18, a dalej Japonia (7), Rosja (6), Kanada (4) i Republika Korei (4). Udział Chin rośnie od kopalni do zakładu: w przypadku kobaltu z 1% wydobycia do 80% przetwarzania, a aluminium z 21% do 59%.
Mapa pokazuje etap wydobycia. Im ciemniejszy kraj, tym więcej minerałów, których wydobywał co najmniej 5% światowej produkcji. Handel pokazuje, dokąd ruda trafia dalej: w 2023 r. Australia dała 33% światowego eksportu rud i koncentratów metali pod względem wartości, a za nią Brazylia (11%), Chile i Peru (po 9%) oraz Republika Południowej Afryki (5%), podczas gdy Chiny kupiły 64% importu.
Niektóre metale rzadkie, takie jak gal, german i ind, odzyskuje się jako produkty uboczne przetwarzania rud miedzi oraz ołowiu i cynku, dlatego pojawiają się tylko na etapie przetwarzania. Część danych o przetwarzaniu za 2023 r. oszacowano na podstawie lat wcześniejszych. Jasny kraj może wydobywać dany minerał w mniejszych ilościach. Mapy powstały, gdy oficjalna amerykańska lista minerałów krytycznych z 2022 r. liczyła 50 pozycji; ostateczna lista z 2025 r., opublikowana 7 listopada 2025 r., liczy 60. Mapy obejmują też kadm, miedź, złoto i molibden.
Mapa: Fix Planet, przerysowana z mapy wiodących krajów wydobycia Służby Geologicznej Stanów Zjednoczonych z publikacji „Globalne mapy produkcji minerałów krytycznych w 2023 r.”, domena publiczna. Granice: Natural Earth, domena publiczna.
Otwórz mapę źródłową →
Złoża, rezerwy i handel ropą oraz gazem ziemnym według Amerykańskiej Agencji Informacji Energetycznej.
Czytaj kartę →Źródło: Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej, międzynarodowe dane energetyczne
Znane złoża metali i minerałów przemysłowych, w tym złota, według Służby Geologicznej Stanów Zjednoczonych.
Czytaj kartę →Źródło: Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych, system danych o zasobach mineralnych
Czynne, planowane i niedawno zamknięte kopalnie węgla na świecie, z ich statusem, właścicielami i wydobyciem.
Czytaj kartę →Źródło: Global Energy Monitor, Globalny rejestr kopalń węgla
Ile węgla każdy kraj zalicza do zasobów udokumentowanych, czyli węgla, który znane złoża mogą dać przy dzisiejszych cenach i technologiach.
Czytaj kartę →Źródło: Amerykańska Agencja Informacji Energetycznej, za pośrednictwem Our World in Data
Gdzie wydobywa się metale ziem rzadkich, z których powstają magnesy trwałe i katalizatory, i jak duże są znane zasoby.
Czytaj kartę →Źródło: Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych, statystyki i informacje o metalach ziem rzadkich
Gdzie wydobywa się lit, lekki metal akumulatorów, i jak duże są znane zasoby.
Czytaj kartę →Źródło: Służba Geologiczna Stanów Zjednoczonych, statystyki i informacje o licie