← Prawo · Ekologia

Ekologia

Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych

Globalny traktat o trwałych zanieczyszczeniach organicznych. Strony eliminują lub ograniczają wymienione substancje, które latami pozostają w środowisku, daleko się przenoszą, gromadzą się w tkankach żywych i szkodzą zdrowiu. Zbiór Traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych wymienia 186 Stron.

Ratusz w Sztokholmie, w mieście, w którym przyjęto konwencję o trwałych zanieczyszczeniach organicznych.
Ratusz w Sztokholmie, w mieście, w którym przyjęto konwencję o trwałych zanieczyszczeniach organicznych. Zdjęcie: Kim Hansen, za pośrednictwem Wikimedia Commons, kadrowanie: Fix Planet. Licencja: Creative Commons Uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, 3.0 (wersja ogólna)
Ekologia Obowiązujące Międzynarodowy (strony konwencji; depozytariuszem jest Sekretarz Generalny Organizacji Narodów Zjednoczonych)

Nazwa oficjalna: Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych
Cytat: Konwencja sztokholmska w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych; przyjęta w Sztokholmie 22 maja 2001; weszła w życie 17 maja 2004
Rok / status: Przyjęta w Sztokholmie 22 maja 2001. Weszła w życie 17 maja 2004.

Co robi

Konwencja sztokholmska jest traktatem środowiskowym Organizacji Narodów Zjednoczonych, który chroni zdrowie ludzi i środowisko przed trwałymi zanieczyszczeniami organicznymi: substancjami, które długo pozostają niezmienione, szeroko się rozprzestrzeniają, gromadzą się w tkance tłuszczowej i powodują poważne szkody. Przyjęto ją w Sztokholmie 22 maja 2001 r.; weszła w życie 17 maja 2004 r. Wspólny sekretariat w Genewie obsługuje konwencje sztokholmską, bazylejską i rotterdamską.

Gdzie obowiązuje / status

Załącznik A zawiera listę substancji do wyeliminowania, załącznik B listę substancji do ograniczenia z wąskim kręgiem dopuszczalnych celów, a załącznik C obejmuje nieumyślne produkty uboczne, na przykład dioksyny. Przywóz i wywóz wymienionych substancji są ściśle ograniczone. Nowe wpisy przebiegają według procedury z artykułu 8. Niektóre Strony oświadczają, że zmiany załączników wiążą je dopiero po złożeniu odrębnego dokumentu. Zbiór Traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych (rozdział XXVII, nr 15) w stanie z 1 października 2026 r. wskazywał 152 sygnatariuszy i 186 Stron.

Udokumentowane korzyści albo zamierzony skutek

Ponieważ te substancje przemieszczają się przez granice w powietrzu i wodzie, jedno państwo samo nie ochroni swoich obywateli. Konwencja zobowiązuje Strony do zakazu lub eliminacji produkcji i stosowania substancji wymienionych w załączniku A, do ograniczenia substancji z załącznika B, do ograniczania uwalniania nieumyślnie powstających zanieczyszczeń z załącznika C oraz do bezpiecznego dla środowiska gospodarowania zapasami i odpadami zawierającymi takie substancje. Komitet naukowy rozpatruje wnioski o wpisanie kolejnych substancji.

Zastrzeżenia

Stany Zjednoczone Ameryki podpisały konwencję, lecz nie stały się Stroną. Szczegółowe wyłączenia i dopuszczalne cele oznaczają, że niektóre wymienione substancje mogą jeszcze przez jakiś czas być produkowane lub stosowane na zarejestrowanych warunkach. Skuteczność zależy od krajowych planów wdrażania, finansowania i sprawozdawczości. To, które substancje są wymienione i dla których Stron, pokazują depozytariusz i aktualne teksty załączników.

Źródła

Zbiór Traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych, przegląd sekretariatu i zdjęcie.