Konwencja z Aarhus
Traktat Organizacji Narodów Zjednoczonych o demokracji środowiskowej. Daje ludziom prawo do informacji o środowisku, udziału w niektórych decyzjach i kontroli w sądzie albo w innym niezależnym organie. To prawa dotyczące procedury, a nie ustawa o limitach zanieczyszczeń.
.jpg){kind=link}
Nazwa oficjalna: Konwencja o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska
Cytat: Konwencja o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska; Aarhus, 25 czerwca 1998; weszła w życie 30 października 2001
Rok / status: Sporządzona w Aarhus 25 czerwca 1998. Weszła w życie 30 października 2001.
Co robi
Trzy części. Pierwsza: dostęp do informacji o środowisku, którą mają organy publiczne. Druga: udział społeczeństwa w decyzjach o konkretnych przedsięwzięciach i o programach. Trzecia: dostęp do sądu, gdy tych praw odmawia się albo gdy naruszone jest prawo środowiska. Wykonywanie nadzoruje spotkanie stron i tryb sprawdzania, czy strony dotrzymują zobowiązań. Pokrewny akt to protokół kijowski o rejestrach uwalniania i przenoszenia zanieczyszczeń.
Gdzie obowiązuje / status
Wynegocjowana w ramach Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych. W mocy od 30 października 2001. Dotyczy stron, które ją ratyfikowały albo do niej przystąpiły, w tym niektórych państw spoza tego regionu według reguł konwencji. Aktualną listę stron prowadzi Zbiór traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych, zapis XXVII-13.
Udokumentowane korzyści albo zamierzony skutek
Zamierzony skutek: uczynić decyzje środowiskowe możliwymi do zaskarżenia i jawnymi oraz zmniejszyć lukę informacyjną między władzą a ludźmi. Siła tego zależy od sądów krajowych, opłat i od tego, kto może wnieść sprawę. Konwencja wyznacza minimum, które strony muszą spełnić w prawie krajowym.
Zastrzeżenia
Konwencja z Aarhus nie jest światową ustawą o dostępie do informacji. Wiąże tylko swoje strony: państwa regionu Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych, które do niej przystąpiły, oraz niektóre państwa spoza regionu. Listę stron prowadzi Zbiór traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych. Ameryka Łacińska ma własny regionalny traktat o podobnych prawach, Porozumienie z Escazú.
Źródła
Zapis XXVII-13 w Zbiorze traktatów Organizacji Narodów Zjednoczonych; tekst traktatu nr 37770; karta w katalogu traktatów o środowisku.